Verbinding zoeken, en de weg van het oordeel

Een poosje terug ging ik met een groep vrouwen een weekend weg. We deelden de know-how die ieder van ons mee bracht door middel van workshops: we dansten de vijf ritmes, deden massagedans, massage-uitwisseling, ademsessies en yoga. Het werd een ware viering van ons vrouw-zijn. We zaten in een cirkel en praatten over wat er in ons leefde op dat moment.

Geen geklets en geen oude verhalen. Om ons eraan te herinneren niet in het wilde weg te gaan zitten kakelen, hadden we een verbodsbord met een kip erop dat we van tijd tot tijd rond lieten gaan.
Humor is empowerment.
De verbinding tussen de deelneemsters was het hele weekend voelbaar en iedereen genoot ervan. Ik ook.
Vrouwen staan erom bekend dat ze gek zijn op verbinding. Ik word weleens kriegel van verbinding, want wat is het nou en vooral: hoe ontstaat het? En, als je over verbinding moet praten, is ‘ie er dan nog wel? Groeit verbinding het liefst van nature? Kun je verbinding ook regelen door dingen te doen of te laten? Moet verbinding noodzakelijkerwijs van twee kanten komen?

Het weekend dat ik hierboven beschreef heeft een grote aantrekkingskracht, steeds meer vrouwen willen er deel van uit maken. De vraag rijst: kun je nog gemakkelijk verbinding voelen als je nieuwe mensen toelaat in de groep? Een goede bekende kwam naar mij toe om te vragen of ze ook een keer mee kan. Ze maakte zich wel een beetje zorgen: ‘Hoe moet dat nou als er een vrouw in die groep is die ik echt helemaal niks vind? Zo’n Aanstelster die altijd alle aandacht vraagt? Of zo’n Moeder Overste die alles wil controleren? Of een Kenau die de baas wil zijn?’ Eerlijke vragen. We hebben allemaal angsten en oordelen in ons hoofd. Ze laten zien hoe makkelijk het is om jezelf buiten de verbinding te plaatsen. Voor mij begint verbinden altijd met het omdraaien van het oordeel dat ik voel.

Mag ik ook eens aandacht vragen en mij aanstellen in een groep?
Wat wil ik zelf onder controle houden en durf ik daar naar te kijken?
Wil ik stiekem ook weleens dat iedereen doet wat ík zeg? En durf ik daar voor uit te komen?

Wees niet bang voor irritaties. Geef zelf aan wanneer iets je dwars zit, net zo lang tot je het leuk gaat vinden. Maak verbinding in jezelf via je oordelen en angsten, dan zie je de Aanstelster, De Moeder Overste en de Kenau voor wat ze écht zijn: zoveel meer dan het label dat je ze gaf. En waarschijnlijk lijken ze ook veel meer op jou dan je dacht.

Verbinding komt van één kant, uit jouzelf.