Vipassana: fundamenteel en krachtig

Kom je mediteren bij de retraite die ik organiseer? Vroeg een vriendin/collega ademcoach aan mij toen ik met haar deelde dat ik daar naar op zoek was. Ik schreef in mijn nieuwsbrief van eind januari 2016: ‘ik wil mijn ‘doen’ gaan onderzoeken door er naar te gaan zitten kijken’, en voor mezelf was ik ook erg nieuwsgierig hoe het zou zijn als het echt ‘stil’ in mezelf zou zijn.

Dat heb ik geweten! Pas bij terugkomst na twee weken, ontdekte ik dat deze vorm van Vipassana, één van de striktere en zeer grondige vormen was. De leraar maakte hier wel een opmerking over bij de openingsceremonie maar dat drong niet erg tot mij door. Hij zei bijvoorbeeld dat er tijdens deze vrij zware meditatie/mindtraining altijd een fase komt die hij de ‘rolling mat stage’ noemde: dat je besluit om op te stappen. Nietsvermoedend begon ik er aan.

Het bleek een training te zijn om te leren loslaten, fundamenteel en krachtig, om me bewust te worden van waar mijn lijden vandaan komt: onder andere door wát ik denk maar ook doordat de mind continu bezig is om te denken, bezig te zijn met alles buiten onszelf om maar niet in het nu, het huidige moment te hoeven zijn.  Waarom ik dat zo moeilijk vond en uiteraard vaak nog vind, daar kwam ik achter door continu te mediteren in de gegeven vorm: 5 minuten mindfull buigen, een steeds langer wordende periode loopmeditatie en een net zo lange periode zitten. Te beginnen met 10 minuten tot maximaal een uur. Tussendoor pauzeerde je kort. Dagelijks had ik een gesprek met de leraar, die helder en liefdevol aanwezig was, over mijn processen.

Eén van de dingen die je deed tijdens de meditatie was jezelf trainen om al je gedachten op te merken en ze te benoemen, om dan vervolgens steeds weer terug te keren naar het huidige moment door dat ook te benoemen. Het benoemen van je gedachten is een heuse uitdaging J. Indrukwekkend welk een kakafonie er zich afspeelt in een mensenhoofd! In de eerste paar dagen had ik niet eens door wat ik allemaal dacht. Ik ontdekte dat als ik vier mindfulle stappen verder was (dat gaat heel langzaam), wat ik allemaal alweer gedacht had zonder het te benoemen. Dat gaat natuurlijk steeds beter, des te meer je oefent, en dan wordt het echt heel boeiend. Dan blijkt je mind bijvoorbeeld juist  te gaan zoeken naar iets om over te denken als alle gedachten verdwenen zijn. Dat lijkt namelijk best saai. Never a dull moment anymore, en al snel sta je ook te schaterlachen om jezelf, wat je dan natuurlijk ook weer moet benoemen ;).

Dit simpele ‘benoem’ trucje blijkt dus enorm goed te werken om los te leren laten, zeker als je het veel en lang doet om het effect ervan te doorgronden. De eerste training die je doet, duurt maar liefst 14 dagen, en die heb je ook nodig.  Ik kom erachter dat ik dit levenslang kan blijven doen (want gedachten blijven altijd komen), om verschillende redenen. Een van de dingen die ik werkelijk diep doorvoeld heb, is hoe belangrijk het is compassie hebben. Dat je niet anders kunt dan mededogen op te brengen voor jezelf als het allemaal niet zo lukt om helemaal happy en present te zijn en daarmee van jezelf en ook van anderen te houden die daar overduidelijk mee kampen.

Pas nu kan ik begrijpen waarom mediteren zou kunnen helpen bij de wereldvrede………..maar daar kom je echt alleen maar achter door dit proces zelf aan te gaan.

Meer weten: www.vipassana-nederland.org

Ahjan Ofer, de leraar uit Thailand voor dit jaar

16113150_10212049817905580_1819763070584246705_o

By | 2017-03-16T22:08:28+00:00 januari 23rd, 2017|Uncategorized|0 Comments

About the Author:

Leave A Comment